ÇOK DATLUYUM DEMİ?

Üç yıl önce hayatıma giren bir abim var benim. Şöyle abilik yapan akıl veren, dost abilerden. 

İlk başlarda nefret ettiğim, arkasından küfürler saydırdığım, lanet ettiğim biriydi. Sonra gün, gece, hafta içi, hafta sonu, işte yolda neredeyse tüm zamanımı geçirdiğim birine dönüştü. Hayatta bazen ”Çakal” olmak lazım, direnmek lazım, umursamaz olmak bazen, bazende sıkı sıkı sarılmak lazım dedi. Korkma dedi, her seferinde cesaret verdi, söyledikleriyle özel hissettirdi. 

Neden bunları yazıyorum çünkü az önce şunu farkettim ki görüşmesemde artık çok sık, Ne zaman hayatımla ilgili önemli bir karar almak üzereyken, kafamı kurcalayan bir şey sormam gerektiğinde benim arayabilecek tek abim o. Fikrine değer verdiğim, beni doğru yönlendirebileceğine inandığım, iyi niyetini bildiğim abim…

Her seferinde telefonumu söyle dostum diye açtığı için, çok keyifli bir adam olduğu için, sehir gibi çalışan bir esnaf olduğu için benim abim. 

İyiki dostumsun, abimsin Utku Yasavul.

Saol lan:)

Seni severim bilirsin:)

Çok içimden geldi duygulandım:)